مرکزی دیلی | پایگاه خبری تحلیلی استان مرکزی

سرمقاله

دلم میخواست ننویسم که فلان فرد مثلا متشرع که مردم هم جور دیگری روی وی حساب می کرده اند در زد و بند کردن و سوء استفاده از رانتهای قدرت چه ها که نکرده.دلم می خواست بجای نوشتن از بی مسئولیتی ها از غیرت و همت مسئولین بنویسم.البته قرار هم نیست دنیا همیشه به مراد ما بچرخد…با همه اینها که دلم می خواهد کسی از دستم نرنجد مگر می شود ننوشت.می ترسم که همین رعیت بی پناه ، روز حساب و کتاب جلویم را بگیرد که چرا حق مطلب را ادا نکردی.از شرمندگی آخرت می ترسم که چرا دیدم و با گوشت و پوست رنج فقرا و مظلومین را چشیدم و لب از لب وا نکردم.پس حرمت این قلم چه می شود؟این توتم نا فروختنی مگر به گردن من و امثال من حق ندارد؟مگر حسین جان و مال و ناموسش را خرج شفاف سازی حق باطل نکرد؟مگر این حسین نبود که بزرگترین محنت تاریخ را بجان خرید تا بگوید امر به معروف فروختنی نیست؟تا بحال شده بدون گول زدن خودمان به اینها فکر کنیم؟